Mijn tweede week Stage bij 3SIGN

Front end development is ook development

Hierbij mijn verslag van de tweede week stage bij 3SIGN. Het verslag van vorige week kreeg onverwacht heel wat positieve kritiek waardoor deel twee niet kon uitblijven.

Maandag

Ik heb blijkbaar al lessen getrokken uit mijn ervaringen van vorige week. Zondagavond geen fast-food gegeten en deze ochtend niet te vroeg vertrokken: life is good…

Mijn stagebegeleider Robin is twee dagen afwezig, dus moet Jens zich in die periode om mij ontfermen. Dat betekent dus front-end werk, mijn minst sterke punt in webontwikkeling. Er wordt overlopen hoe Jens zijn manier van werken is, terwijl termen als Ruby, SASS, Compass, Suzy,  Respond-to en Toolkit de revue passeren. Gelukkig heb ik al wat (ahem) ervaring met LESS, het achterlijke neefje van SASS, wat de gesprekken zeker ten goede komt. Bovendien krijg ik een basetheme van Jens : een skelet waarmee de uiteindelijke site gebouwd moet worden. De hoofdzaken zijn daarin al voorgeconfigureerd wat me heel wat hoofdpijn spaart.

Ik spendeer de voormiddag met alle tools uit te pluizen en informatie op te zoeken  op het Internet, terwijl ik in de namiddag al mijn eerste voorzichtige stappen zet richting perfect design voor Katrijn.com. Het belooft een wilde rit te worden…(had ik al gezegd dat dat mijn minst favoriete deel is?)

Dinsdag

Nog maar eens boterkoeken meegebracht, maar ze vallen blijkbaar minder in de smaak dan vorige week. Ook wordt er deze keer geen foto genomen (oef), waarschijnlijk uit vrees 100+ likes te krijgen op Facebook.

Dag twee van front-end werk. Ik heb al wat basisstyling toegepast (tekstkleuren, menubalken, etc…) maar naar mijn gevoel vlot het niet echt. Vrouwen die zeggen dat mannen zich niet op meerdere dingen kunnen concentreren hebben blijkbaar nog nooit webontwikkeling gedaan: bij iedere aanpassing die ik doorvoer schieten me nog 5 dingen te binnen die ik nog ‘snel even moet doen’.  Maar het begint al stilletjesaan te lukken, en dat is nu eenmaal het belangrijkste.

Bij mijn vertrek 's avonds merk ik dat er nog boterkoeken over zijn….

Woensdag

Ik besluit niet te ontbijten deze ochtend want er wachten nog lekkere boterkoeken op mij in Eeklo. Blijk ik bij aankomst even bedrogen uit te komen: geen enkele boterkoek te bespeuren. Blijkbaar lusten de kabouters ook wel een hapje bij het werk, maar mijn werk is alleszins geen meter opgeschoten. Bedankt kabouters, hopelijk blijven jullie van ons Bieruurtje vrijdag….

De terugkeer van Robin zorgt voor heel wat rare reacties. We horen Queen met Flash:

zien en horen ‘All your Base are Belong to Us’ :

en debatteren we of de maker van ‘Look at my Horse’ een Oscar moet krijgen of niet.

Zijn ze daar nu helemaal gek geworden, hoor ik jullie al zeggen? Ik ga ervan uit van niet, omdat ik toch geen referentie heb van wat ‘normaal gedrag’ is in Eeklo.

Robin heeft namelijk 4 dagen mogen spelen met een Raspberry Pi: een mini-computer die je aan een scherm of TV kan hangen om dan zo presentaties te kunnen geven. Het ding blijkt tot aan de inschakeling van ‘Turbo mode’ z’n geld niet waard wegens te traag, maar we hebben toch al weer gelachen.

En ja, tussenin werd er ook nog gewerkt… dacht ik.

Donderdag

Er wordt wat extra druk op mijn al brede schouders gelegd : Katrijn heeft besloten kleine veranderingen door te voeren qua design. Dries stelt voor om eens samen te komen met haar om knopen door te hakken.

Ondertussen ploeter ik vrolijk verder. De site begint al vorm te krijgen, maar in de namiddag stuit ik op een vervelend probleem : het plan is om een hoofdfoto te hebben op de site, afhankelijk van een ‘Blog in de kijker’ stukje op de pagina. Het hoofdmotto van Drupal “There is a module for  that” blijkt hier niet van toepassing te zijn. Dat wordt dus zelf een module schrijven die deze functionaliteit kan garanderen.

Drupal: there is a module for that

Ik duik in de handleiding van Drupal en door tips van Stijn en Robin vind ik al snel wat ik zoek. Het blijkt echter niet snel genoeg te zijn : de avond is al gevallen en het is tijd om naar huis te gaan. Ik zorg ervoor dat er niks eetbaar achter blijft aan mijn tafel, je weet maar nooit met die kabouters. Er zouden recividisten tussen kunnen zitten.

Vrijdag

Het einde van de week nadert met rasse schreden en het belooft een religieuze dag te zijn want “The Lord giveth and The Lord taketh away”:  ik krijg een veel comfortabelere bureaustoel van Dries, maar ik raak ook mijn tweede scherm kwijt. Ik waarschuw de groep dat door dat voorval mijn productiviteit met ongeveer 85% zal dalen en het vriespunt zou kunnen naderen, maar een algemene verontwaardiging blijft uit.

Desondanks maak ik mijn zelfgeschreven module af op mijn laptop (met heel wat ALT-TAB keystrokes => ja, dit is een insider-joke) en na wat testwerk blijkt mijn code nog te werken ook.

Rond de middag worden de ketens rond mijn enkel even verwijderd en word ik de wijde wereld ingestuurd. Er werd namelijk beslist dat ik kennis mocht maken met Pitta Diana om een bestelling door te geven en te gaan ophalen. Laten we het kort houden en zeggen dat Diana inderdaad een 'imposante' verschijning was.

Na het eten doe ik nog wat kleine aanpassingen aan de site, maar het resultaat is niet om aan te zien op mijn te klein scherm. Robin stelt voor een andere monitor mee te nemen die nog bij hem thuis staat maar stuit meteen op verzet van Dries met de woorden “toch niet die monitor die je een paar jaar terug mee had waar een dieselgenerator aan vasthangt?”

Ik ben alvast benieuwd naar volgende week maandag… U toch ook?

(nvdr : Robin is maandag in verlof. )